Hejo :3 Jak tam święta?^^ U mnie doprawdy cudownie♥ Kocham świąteczne przygotowania, nieudaną Wigilię się wytnie, a od pasterki po prostu CAŁE DNIE spędzałam z Kaeiko_chan ^__^ I like it xD I w ogóle kocham takie życie, czytać książki, oglądać filmy, spotykać się ze znajomymi i cały czas gdzieś chodzić Od stycznia pewnie znowu będzie mi tego brakowało… No, ale w każdym bądź razie wzięło mnie teraz na oglądanie filmów z 2011 (wszystko przez konwent , a właściwie panel o produkcjach 2011 ) i natrafiłam na jeden taki, dosyć sympatyczny… Ale reszta poniżej ;]

Zmienię troszkę formę notek, na taką, która nie będzie w stanie opanować mojego słowotoku Ja jednak nie lubię pisać według schematu, więc typ poprzednich recenzji nie był dla mnie.

Streszczenie:

W gimnazjum Haruna całkowicie poświęciła się grze w softballa. Teraz, kiedy jest już w liceum, postanowia, iż to czas, aby znaleźć sobie chłopaka. Niefortunnie dla niej, nie zna się ona na modzie, ani nie potrafi oczarować chłopaka. Przypadkiem poznaje przystojnego chłopaka o imieniu You. Prosi go, aby nauczył ją jak stać się atrakcyjną dla płci męskiej. You zgadza się, jednakże pod pewnym warunkiem – dziewczynie nie wolno się w nim zakochać… [nie ma to jak znaczący wielokropek XD]

Myślę, myślę..:

Myślę, że jest to film idealny na nudnawy wieczór. Oglądało się go naprawdę miło i nie żałuję spędzonego nad tym czasu (zresztą jest to niespełna 1,5h, produkcja jest stosunkowo krótka ;p). Tak najogólniej to jest to dobra komedia, z malutką domieszką romansu, naprawdę malutką, gdyż mamy tu kilka słodziachnych, kochanych tekstów, kiss (jak już o tym mowa, to… WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO Z OKAZJI DNIA BUZIAKA ) i jakieś randki.. No w sumie w końcu o tym jest film, więc..;p Ale więcej poniżej…

Może zacznę od bohaterów. Haruna, a dokładnie Haruna Nagashima to taka tomboy, czyli jak dla mnie dosyć wkurzający typ… Robi z siebie kompletne dziwadło, kompletnie nie potrafi się zachować przy chłopakach i nie wykazuje się żadnym rozsądkiem xD Naprawdę nie umiem sobie wyobrazić, żeby ktoś tak nie umiał poradzić sobie z sytuacją… Wyskakuje z dziwnymi tekstami, w sumie jest dosyć dziecinna i taka, jakby to ująć.. śmieszna, a przy tym wszystkim… nawet sympatyczna. Moim zdaniem, zdecydowanie nie jest ona postacią nudną, a jako że to tylko film, można przymknąć oko na jej idiotyczne zachowanie.

You Komiyama – przystojny, tajemniczy, mądry, wysportowany i w ogóle ‘och, achh’.XD Muszę przyznać, że mimo, iż tak serio to nie dostrzegam tej jego nieprzeciętnej urody czy tam mody, to mnie z początku oczarował Dla głównej bohaterki jest szorstki, nie od razu zgadza się jej pomóc. Jest w filmie mowa, że lata za nim dużo dziewczyn, a on je wszystkie ma w nosie. Mamy też jakąś tajemniczą bransoletkę kompletnie niepasującą do jego wizerunku, a jednak należącą do niego – czyli widać, że ma jakiś sekret, tajemnicę, to co tygryski lubią najbardziej<3 Mogłabym tak gadać i gadać, ale no tak w skrócie to po prostu ideał (tak na oko…). Przejdźmy do wad, bo i u niego pewne zauważyłam..xD Po pierwsze – uparciuch, okłamuje sam siebie. Zakochał się i nie wiedział, co z tym fantem zrobić. Swoje uczucia był w stanie wyznać dopiero w odpowiedzi, sam nie potrafił zacząć. Pozwalał sobie dużo pomagać, a po jakimś czasie to, jak traktował Harunę zaczynało być dosyć chamskie ><’. Ale mimo tego wszystkiego Komiyama także jest pozytywną postacią.;p

Oprócz nich mamy także wielce optymistycznego i zabawnego Takumę, przesłodzoną siostrę You o imieniu Asami, miłego paniczyka(takie moje skojarzenie…) Asaokę i kilka innych pobocznych postaci. Ogólnie to nie ma co narzekać, ich charaktery są barwne i mimo że nie ma tutaj takich naprawdę mrocznych charakterów, to nie każdy zachowuje się jak kochane, słodziutkie dziecko

Pozwólcie, że o aktorstwie się nie wypowiem Na tym się naprawdę nie znam, więc nie będę nic wymyślać. Jak chodzi o obsadę, to nie ma tutaj żadnych [johnnysowych xD]  gwiazdek, ale może ktoś zna któregoś z aktorów? Najlepiej sprawdzić samemu

Filmowi towarzyszą wesołe piosenki, idealnie wpasowujące się w klimat  Dane jest usłyszeć widzowi Puffy AmiYumi i Seven Oops. Ja tych zespołów kompletnie nie kojarzę, ale ja raczej w tych gatunkach nie siedzę.. Aczkolwiek ending (Fallin’Love) jest przyjemny.;p

Chciałabym jeszcze wspomnieć o tle. Wszystko jest tutaj takie słiiit, kawaii, rózoweee i wgl Bohaterzy nie skąpią w barwach swoich strojów, dane jest nam widzieć pokój Haruny pełen pluszaków, z kolorowymi ścianami, nawet krawaty przy mundurkach są w baardzo jaskrawych kolorach i tak ogólnie tęczowo jest^^ Wywołuje to, przynajmniej u mnie, pozytywne emocje i jakoś tak cukierkuje, o xD

Naprawdę polecam obejrzeć Początkowemu widzowi może to nie przypaść do gustu, ale jak już ktoś zna się na azjatyckich produkcjach i obejrzał kilka niewypałów, to można docenić i ten film, zobaczyć jego zalety Ja osobiście w tym momencie mam ochotę przeczytać mangę, na której podstawie bazowała fabuła^^

Nie, nie, nie! To nie jest świąteczna notka wbrew pozorom. Co prawda na początku grudnia też z lekka opanowała mnie ta świąteczna atmosfera, aczkolwiek teraz już mocno wkurzają mnie te wszystkie choinki, światełka i „Kevin sam w Domu” na Mikołajki… Ludzie sami niszczą sobie klimat, kiedy zaczynają stwarzanie nastroju tak wcześnie. Echh. Ale pewnie nigdy tego nie pojmą. Tytuł notki jest taki, bo notka ma być o kimś, kogo bym chciała na prezent + lubię tą piosenkę no A teraz zapraszam na moją dziwną twórczość, kiedy powinnam rozkminiać encykliki Jana Pawła II

       Ostatnio usłyszałam na konwencie takie pytanie – „dlaczego Jun?”. Co mnie w nim uwiodło? Dlaczego to na jego właśnie widok uśmiecham się jak głupia i czemu o nim jednym marzę co noc? Dlaczego jedno moje zauroczenie przemija za drugim, a miłość do tego Japończyka wciąż trwa i nie jestem w stanie nazwać tego po prostu platoniczną miłością?

Rozmyślam nad tym i właściwie nie dochodzę do żadnych twórczych wniosków…

Poznałam go oglądając dramę Hana Yori Dango. Była to moja druga drama, jednakże pierwsza japońskiej produkcji. Do teraz uwielbiam Azjatę, który zauroczył mnie w pierwszej azjatyckiej serii (You’re Beautiful – Jang Geun Suk), jaką zobaczyłam, lecz nie jest to taki sam rodzaj uwielbienia, nie jest to ani 1% tego, co czuję do MatsuJuna… No i.. Czemu? Bo Jang Geun Suk jest Koreańczykiem? Bo jego postać była mniej barwna? Sama nie wiem.

Nie mam pojęcia, czy mogę szczerze uznać, iż Jun tak na mnie działa, gdyż był „moim pierwszym”, ze tak to nazwę. To mogłoby być możliwe, mogłabym powiedzieć sobie, że po prostu od zawsze wolałam Japończyków niż Koreańczyków, to do nich bardziej mnie ciągnęło i dlatego JGS odszedł w niepamięć, a Jun trwa wiecznie w moim sercu. Niestety, sama nie jestem pewna, co oglądałam dalej. Wiem tylko tyle, że nie od razu dowiedziałam się, że Tsukasę Domyouji grał Matsumoto Jun, członek zespołu ARASHI, popularny Johnny’s. Możliwe, że oglądając HanaKimi, w którym występuje tak wielu przystojniaków, wciąż nie znałam tego imienia i tego nazwiska. A mimo to teraz to on jest moim ichibanem.

Co mnie tak właściwie uwiodło? Śpiew, uśmiech, gra, postać, wygląd? Dopiero po obejrzeniu x dram, poznaniu x przystojniaków, weszłam na profil Junjiego i zobaczyłam, że jest on w zespole ARASHI. Zobaczyłam to raz, drugi, trzeci. Okazało się, że nawet mam jeden ich singiel na dysku, singiel, który nawet lubię. Poznałam więcej ich twórczości i… popadłam w uwielbienie. Słuchając ich czulam się tak dobrze, taka szczęśliwa, taka prawdziwa…:) Czułam, że nie ma dla mnie żadnych przeszkód, zapominałam o wszystkim… Zresztą, mam tak do teraz ^^

LOVE MAKES ME STRONG – Buzzer Beat. Jun makes me strong Każdy potrzebuje kogoś, prawda? Depresja, załamka, dołek – to rzeczy powszechne wśród społeczeństwa. „Nie mam po co żyć” – to tak często powtarzany przez ludzi tekst, kiedy mają złe samopoczucie. Nie powiem, że sama jestem lepsza i nigdy nie mam złego humoru. Po prostu mam na to wszystko złoty środek – włączyć sobie Juna. Mam takie chwile, kiedy wszystko mnie denerwuje, naprawdę WSZYSTKO. Denerwuje mnie nawet każdy Johnny’s, tak bardzo wszystkim, że aż sama nie wiem czym – ale oprócz tego jednego, jedynego. Oprócz pana Juna Matsumoto Ale to już trochę zejście na inny temat, który już kiedyś omawiałam Mówiłam już kiedyś o tym, że zainteresowanie się Azją odwiodło mnie od wielu złych rzeczy… Mówiłam o tym tutaj. ;]

W ogóle… Może pomyślmy o tym, dlaczego w ogóle Japończycy? Dla mnie powód jest prosty – każdy potrzebuje coś odmóżdżającego. Nie wiem, czy grzeszą oni mądrością, czy nie, nie znam ich na tyle. Ale widzę, co robią w programach, na występach… Jak się nieraz wygłupiają i po prostu przedstawiają sobą fanserwis w czystej postaci xD Człowiek lubi to co głupie i to niekoniecznie od razu określa jego inteligencję. Jakby w naszym życiu było za dużo mądrości, to byśmy zwariowali, nie ? Trzeba mieć coś, co niejedna osoba wyśmieje, ale co poprawi ci humor ^^

No i z tej notki wyszło mi niekoniecznie to, co miało mi wyjść. Wena mi się urwała. Ale jak jeszcze przyjdzie mi coś namyśl, to od czegoś mam edycję, prawda?:) A wstawiam to, aby móc ewentualnie poznać opinie innych na ten temat^^

tło na tej fotce przypomina mi jeden fragment tekstu - "burn, let it all burn" ;p

GOMENE. Naprawdę przepraszam za nieobecność. Początkowo gimnazjum nie zabijało. W podstawówce narzekałam, ze mam dużo nauki, ale dopiero września tego roku naprawdę dowiedziałam się, co to jest wkuwanie… Zrozumiałam po co są ściągi, czemu czyta się streszczenia i skąd biorą się jedynki. Echh. Ale teraz w sumie naprawdę jestem w stanie znaleźć jakąś godzinkę dla siebie, a że na dramy w tygodniu kompletnie nie mam humoru (żadna z tego frajda jak trzeba ograniczać się do jednego odcinka dziennie ), to robiąc sobie „hurricanowe” karaoke pomyślałam o przetłumaczeniu tego tekstu Wiem, że żadna ze mnie tłumaczka, ale po prostu byłam tak zdumiona tym, że patrząc na tekst pomyślałam o blogu, iż aż musiałam, po prostu musiałam moją translację naprawdę tu wstawić xD A z tego, co u mnie, hmmm. No dzisiaj byłam na spotkaniu do bierzmowania Niemalze 3h w kościele przegadane xD Z takim towarzystwem się nie da inaczej, naprawdę -_- Nawet jak się im mówi, żeby byli cicho, to i tak zagadują;O no to się „poddałam” i przegadałam xDD Ale w ten sposób nawet te 3 lata comiesięcznego chodzenia na spotkania może być fajne XDD. No dobra, nie biadolę już, tylko zapraszam do właściwej części notki ;]

LOVE IT♥. Już w kwietniu miałam dużą fazę na tą piosenkę przez tekst, MVek i to jak pasowala do dramy, którą wtedy oglądałam (Clone Baby), a faza w sumie zostala mi aż do teraz.;) Nad tekstem można długo siedzieć i rozkminiać, interpretację napisać na kilka stron. Ale ja jakoś nie mam na to teraz chęci noo.xD Jakoś nie lubię pisać takich rzeczy na blogu xD Od tych wszystkich konkursów i wgl mam wrażenie, że zbyt dużo osób może patrzeć na mojego bloga~ Wiem, to głupie. Albo może inaczej. Nie wiem, czy wy wiecie/jak sądzicie, ale ja wiem, że to głupie xD Bo przecież mój blog to z założenia miało być właśnie takie miejsce, gdzie będę mogła sobie pseudo-interpretację pisać na kilkanaście stron A4 i nie przejmować się tym, co sobie ktos o mnie pomyśli. Ale nie wiem,czy jestem na to za leniwa, czy się boję, kto to czyta – po prostu nie chcę xD Echhh. Nie marudzę, tylko zostawiam was z całkiem fajnym tekstem *bardziej zainteresowanym polecam zajrzeć na jakąś bardziej profesjonalną stronkę albo wgl przetłumaczyć sobie tekst samemu – ja słabo ubieram myśli w słowa, można by to zrobić lepiej w każdym razie ;]*

 

Huragan:

Nieważne ile razy mówiłaś mi, że chcesz odejść
Nieważne ile oddechów próbowałaś wziąć, wciąż nie mogłaś odetchnąć

Nieważne ile nocy leżałaś przebudzona dźwiękiem trującego deszczu

Gdzie poszłaś? gdzie poszłaś? gdzie poszłaś?

Bicie serca, bicie serca, potrzebuję.. bicia serca, bicia serca…

Powiedz mi, zabiłabys, aby żyć?
Powiedz mi, zabiłabyś, aby udowodnić swoje racje?
Zniszcz, zniszcz, spal, spal to wszystko
Ten huragan zapędza nas wszystkich pod ziemię

Nieważne jak wiele razy umrę, nigdy nie zapomnę
Nieważne jak wiele razy przeżyję, nigdy nie będę czuć żalu
Znajduje się ogień wewnątrz, wewnątrz tego serca i bunt, który zaraz eksploduje płomieniami
Gdzie twój Bóg? Gdzie twój Bóg? Gdzie twój Bóg?

Naprawdę chcesz?
Naprawdę chcesz mnie takiego?
Naprawdę chcesz mnie martwego?
Lub żywego, aby torturować mnie za moje grzechy?
Naprawdę chcesz?
[bicie serca, bicie serca]
Naprawdę chcesz mnie takiego?
[potrzebuję... bicia serca, bicia serca]
Wiesz, że odejdę, nie mogę zostać
Wiem, że muszę odejść, nie mogę zostać)
Czy żywego, by żyć w kłamstwe?

Nieważne jak wiele razy umrę, nigdy nie zapomnę
Nieważne jak wiele razy przeżyję, nigdy nie będę czuć żalu
Znajduje się ogień wewnątrz, wewnątrz tego serca i bunt, który zaraz eksploduje płomieniami
Gdzie twój Bóg? Gdzie twój Bóg? Gdzie twój Bóg?

Mówisz „mylisz się”, lecz to ty się mylisz. Mam rację, mam rację, to ty się mylisz – walczymy
Ok, uciekam od światła, uciekam od dnia do nocy
Oh, ciche milczenie nadaje definicjuje *dop. tłumacz.-wiem, że nie ma takiego słowa, lecz to doskonale okresla to, co chcę przez nie napisać xD* naszemu cierpieniu
Wewnętrzny bunt wciąż stara się mnie nawiedzić
Nieważne jak próbujemy, jest zbyt wiele historii
Zbyt wiele nieprawdziwych nut w naszej symfonii

Więc daj odetchnąć, odlecieć, odejść
Pozwól spaść, zniszczyć, powoli splonąć
A potem módl się do Boga
Módl się do Boga *dop.tłumacz.-doskonale wiem, że nie ma tam żadnego „modlić”, ale dla mnie modlitwa to rozmowa z Bogiem, so..*

Powiedz mi, zabiłabys, aby żyć?
Powiedz mi, zabiłabyś, aby udowodnić swoje racje?
Zniszcz, zniszcz, spal, spal to wszystko
Ten huragan zapędza nas wszystkich pod ziemię
Ten huragan…
Ten huragan…
Ten huragan….
Ten huragan…
Do you really want?
Do you really want me?
Do you really want me dead?
Or alive to torture for my sins?

Naprawdę chcesz?
Naprawdę chcesz mnie takiego?
Naprawdę chcesz mnie martwego?
Lub żywego, aby torturować mnie za moje grzechy?

Uciekam od nocy
Uciekam od świat
Uciekam, aby uratować życie

Hurricane:

No matter how many times that you told me you wanted to leave
No matter how many breaths that you took you still couldn’t breath
No matter how many nights that you’d lie wide awake to the sound of the poison rain

Where did you go? where did you go? where did you go?

Heart beat, a heart beat, I need a… heart beat, a heart beat…

Tell me would you kill to save for a life?
Tell me would you kill to prove your rights?
Crash, crash, burn let it all burn
This hurricane’s chasing us all under ground

No matter how many deaths that I die, I will never forget
No matter how many lifes that I live, I will never regret
There’s a fire inside, of this heart, and a riot, about to explode into flames
Where is your God? Where is your God? Where is your God?

Do you really want?
Do you really want me?
Do you really want me dead?
Or alive to torture for my sins?

Do you really want?
[heart beat, a heart beat]
Do you really want me?
[I need a.. heart beat, a heart beat]
Do you really want me dead?
[you know I gotta leave, I can't stay,
I know I gotta go, I can't stay]
Or alive to live a lie?

Tell me would you kill to save for a life?
Tell me would you kill to prove your rights?
Crash, crash, burn let it all burn
This hurricane’s chasing us all underground

You say you wrong, you wrong, I’m right, I’m right, you’re wrong, we fight
Ok, I’m running from the light, running from the day to night
Oh, the quiet silence defines our misery
The riot inside keeps trying to visit me
No matter how we try, it’s too much history
Too many bad notes playing in our symphony

So let it breathe, let it fly, let it go
Let it fall, let it crash, burn slow
And then you call upon God
You call upon God

Tell me would you kill to save for a life?
Tell me would you kill to prove your rights?
Crash, crash, burn let it all burn
This hurricane’s chasing us all under ground

This hurricane…
This hurricane…
This hurricane…
This hurricane…

Do you really want?
Do you really want me?
Do you really want me dead?
Or alive to torture for my sins?

Do you really want?
Do you really want me?
Do you really want me dead?
Or alive to live a lie ?

Running away from the night
Running away from the light
Running away to save your life

Łaaaaaa, ale jedno na drugim, wczoraj jeszcze zacieszałam z urodzin Maru, a dzisiaj już Wiedźma O ile dla Maru wystarczyło samo zacieszanie, to Wiedźmie jeszcze chciałam coś ‘dać’ z tej okazji Tak więc oto i piszę tą notkę xD Notkę, która może być totalnie  bez sensu, ale raczej z uczuciami, bo nie mam pomysłu i piszę to, co mi ślina na język przyniesie XD A to zwykle są najprawdziwsze slowa człowieka, ne?:)

FANOWSKIE MARZENIA

Special

Ładna dziewczyna z długimi blond włosami przyszła właśnie do pracy. Grzecznie przywitała się ze wszystkimi, a po dokładnych oględzinach swojego miejsca pracy stwierdziła, że o dziwo dziś w hotelu nie ma tłoku i może spokojnie usiąść przed komputerem. Jak gdyby nigdy nic włączyła sobie kilka stron i zaczęła surfować po necie. Wpisała link do jednej ze stron z wszelkimi plotkami i newsami o śpiewających Japońcach płci męskiej i zaczęła przeglądać ostatnie posty. Jedna z notek bardziej przykuła jej uwagę, a mianowicie ta, która zatytułowana była „Kamenashi wreszcie przekonał się do Twittera!”

 Przeczytała tekst raz, po czym drugi i ponownie i w kółko, cały czas szczerząc się do monitora. Jej idol naprawdę w końcu założył sobie konto na Twitterze! To był naprawdę intrygujący news! W końcu chłopak tyle razy zarzekał się przed wszelkimi blogami i innymi internetowymi pośrednikami między nim, a jego fanami…

-Aaaaaaaaaaaaaa! –  zapiszczała z radości.

-Cisza! Co ty robisz? – okrzyczała ją przełożona.

-Przepraszam – wymamrotała dziewczyna, po czym wyłączyła stronę. Przestała już surfować po necie, lecz wciąż nie mogła pohamować szczęścia i wiążącego się z tym uśmiechu. No jak najarana

***

Zmęczona Wiedźma wróciła do domu po pracy. Wciąż uhahana postem o swoim ichibanie przysiadła do komputera i dokładniej przyjrzała się sprawie. Rzecz jasna ledwo chłopak konto założył i już tysiące osób, głównie dziewczyny, zaczęło go śledzić. Mimo wszystko postanowiła pozostać po prostu jedną z nich. Kliknęła „follow”, po czym przejrzała jego posty. Większość dotyczyła nowej płyty KAT-TUN, na której miały znaleźć się aż 3 solówki nieoficjalnego lidera.

Po przejrzeniu wszystkiego zamknęła laptopa i zaczęła powoli przygotowywać się do snu.

***

-Hey! – krzyknęła Alex na powitanie, kiedy Wiedźma otworzyła jej drzwi.

-Hej, hej – powiedziała w odpowiedzi blondynka, po czym wpuściła koleżankę do środka. – Już myślałam, że to sama zacznę pobierać! Już za kilka minut może być w sieci!

-Hai, hai. To najwyżej byś pobrała – odpowiedziała na to druga spokojnie.

-Jak możesz się w ogóle nie ekscytować? – zajęczała Wiedźma.

-Bo to nie pierwszy i nie ostatni nowy album KAT-TUNów…

-Ale pierwszy i możliwe, że ostatni z tyloma solówkami słonka! – powiedziała z przejęciem w głosie dziewczyna i poszła usiąść przed laptopem, a Alex usiadła obok niej i otworzyła prowiant w postaci dużej paczki chipsów. Zajadając czekały na link do nowego albumu. Po godzinie czekania jakoś przejęcie minęło i odświeżały stronę od niechcenia. Znudzone czekaniem zaczęły zajmować się czym innym. Nagle Alex powiedziała niby to od niechcenia:

-Może już jest, nie? Godzinę już nie sprawdzałyśmy

-Aaaaa, fakt, album! – odpowiedziała na to dziewczyna jakby kompletnie zapomniała, czego wyczekiwała przez ostatnie tygodni. Odświeżyła stronę i nagle zapiszczała na cały dom. – Jest, jest, jest! – krzyczała tak piskliwym głosem, że aż uszy bolały. Kliknęła pobierz i zaczęła zacierać rączki. Już po chwili miała album w całości na dysku i mogły zacząć go przesłuchiwać. Oczywiście zaczęło się od pierwszej od góry solówki Kame, mimo że na liście były dopiero na koniec. Alex siedziała spokojnie przy komputerze, a Wiedźma położyła się na łóżku z uśmiechem, zamknęła oczy i wsłuchiwała się jakby słuchała słów najwspanialszego poety na świecie. Chociaż może dla niej było to nawet cos więcej~

Jednakże nagle obie zniesmaczyły się.

-To jest okropne! Jak on tu przeraźliwie wyje… – zaczęła obgadywanie Alex.

-A jak nie wyje, to jęczy… – dołączyła się Wiedźma.

-I te brzmienia…

-Jak disco polo… – stwierdziła z bólem.

-Zresztą tekst też z tego co słyszę…

-Yhm, te angielskie wstawki są do… straszne…

Jakimś cudem dosłuchały do końca piosenkę, po czym z nadzieją na coś lepszego włączyły kolejny utwór. Jednakże znowu zawiodły się. Tak samo jak i za trzecim razem.

-I czym się tu było ekscytować… – zaśmiała się Alex.

-Ech – westchnęła Wiedźma, po czym włączyła pozostałe kawałki. – Może to będzie lepsze.

I faktycznie było.

***

Tego samego wieczoru nagle załamanej Wiedźmie przyszedł wspaniały pomysł do głowy.

-Napiszę mu coś na Twitterze! – powiedziała i zalogowała się na tt. Oczywiście nie tylko ona chciała skontaktować się z gwiazdorem, więc obie z góry stwierdziły, że on tego nawet nie przeczyta.

No to ten teges… Wszystkiego najlepszego z okazji XX (które to już?xD ważne, że +18) urodzin! Szczęścia chcę ci życzyć przede wszystkim. Szczęścia w miłości najlepiej ) Miłości każdego rodzaju, rzecz jasna xD Nie tylko chłopcy, nie, nie, nie. Awwww, no kurcze, co ci tu Wiedźmo kochana napisać Żebyśmy miały jeszcze mnóstwo rozkminowych rozmów i żeby ci uśmiech z twarzy nie znikał, a Kame rozświetlał każdy dzień co najmniej tak jak mi rozświetla Junji Teraz przyszło mi jeszcze kilka innych myśli na życzenia, ale je sobie zostawię na następny rok, mwahaha xD Bo to takie uniwersalne dosyć xD Bosh, po co ja to piszę~

Co do prezentu, to naprawdę nie mialam pomysłu, a jak się zdecydowałam fanfick napisać, to znowuż nie miałam o czym… I jakoś mi się przypomniał mój inny fanfick… Zachciało mi się rozpisać wątek twój i Kame ;] Przepraszam, jeśli się nie podobało, naprawdę ostatnio nie mogę wymyślić niczego normalnego T.T

Jeszcze raz… OTANJOBI OMEDETOU! ;*

Awwwww, Jun jest już kochanym 28-latkiem ;p;p No no, jeszcze 2 latka i już będzie kategorycznie za stary! Będzie trzeba sobie szukać nowego ulubieńca xD A tak już bardziej na poważnie~Bo rzecz jasna Juna nigdy nie porzucę..;> To nie mam zamiaru życzyć tutaj Junowi wszystkiego najlepszego, czy coś, bo do takich rzeczy wenę mam tylko jak mi się nudzi *czyli jak się wygłupiam*, w ogóle tej notki miało nie być ;p Ale natknęłam się na staaaary występ ARASHI i żeby nie było jednej notki na cały sierpień, postanowiłam to cuś przetłumaczyć i wstawić ;] Notka nieodpicowana, bo chcę iść spać przed północą xD

tutaj link do filmiku: http://www.veoh.com/watch/v457639wrz6dzeK?h1=Matsumoto+Jun%27s+20th+Birthday+Song+%28subbed%29

Romaji:

[Oh/Sa/Ai/Ni] mou hatachi! mou otona! saigo no seijinmono.
[Oh/Sa/Ai/Ni] otona na MatsuJun ni kitaido batsugun!! ah
[Oh/Sa/Ai/Ni] tanjoubi, omedetou

kokoro kara iwau atsui otoko no uta
hontou ni omedetou
[Oh/Sa/Ai/Ni] kore kara mo ganba!

ima sara kyara gaette sore anata nee
ososugita kedo dekita anata e
okurimasu kono baasudei songu
Kazu meiku songu motto saki wo isogu
itsumo osoku made gokurousan
gokurousan tara gokurousan
Miyajima Tooru to Kiri Yutaka
[Mi/Ki] minna sanka no kono uta wa
[Mi/Ki] ni sen san nen owaru uta da
[Oh/Sa/Ai/Ni] anata de kaisan A-FRIENDS
MatsuJun otanjoubi omedetoo

[Oh/Sa/Ai/Ni] mou hatachi! mou otona! saigo no seijinmono.
[Oh/Sa/Ai/Ni] otona na MatsuJun ni kitaido batsugun!! ah
[Oh/Sa/Ai/Ni] tanjoubi, omedetou

kokoro kara iwau atsui otoko no uta
hontou ni omedetou
[Oh/Sa/Ai/Ni] kore kara mo ganba!

kimi wa motomoto Matsumoto

Tłumaczenie:

Masz już 20 lat
Jesteś ostatnim, który staje się dorosły
Dorosły MatsuJun jest tak wspaniały jak oczekiwaliśmy!
Wszystkiego Najlepszego!

Tą piosenką dla pełnego pasji mężczyzny świętujemy z naszych serc
Naprawdę Ci gratulujemy
Trzymaj tak dalej!

Nawet teraz zmieniasz swój charakter, taki jesteś
Nawet jeśli było za późno, zrobiłeś to
Wysyłamy Ci tą urodzinową piosenkę
Kazu [Kazu=Nino] stworzył piosenkę, biegnij przed siebie w przyszłość
Doceniamy to, że zawsze siedzisz do późna
Dziękujemy Ci za ciężką pracę, dziękujemy Ci
Miyajima Tooru and Kiri Yutaka [jacyśtam inni członkowie A-Friends XD]
Wszyscy uczestniczyli w tej piosence
Piosence, która kończy się w 2003
Wraz z Tobą, A-FRIENDS się kończy
MatsuJun, wszystkiego najlepszego!

Masz już 20 lat
Jesteś ostatnim, który staje się dorosły
Dorosły MatsuJun jest tak wspaniały jak oczekiwaliśmy!
Wszystkiego Najlepszego!

Tą piosenką dla pełnego pasji mężczyzny świętujemy z naszych serc
Naprawdę Ci gratulujemy
Trzymaj tak dalej!

Jesteś oryginalnym* Matsumoto! ^^
*w sensie, że jedynym, ale jest więcej Matsumoto, więc to mi głupio brzmi xD

A pod koniec macie wytłumaczone, że A-friends to jakaś grupa założona przez Nino, której członkami byli ARASHI i jacyś tam pracownicy i w tej oto grupie członkowie A-FRIENDS (ktore swoją drogą przypomina Johnnysowe J-FRIENDS ;d) pisali sobie piosenki na 20. urodziny… A grupa rozpadła się, kiedy Jun sięgnął swojej ‘dorosłości’ *przypomnę, że w Japonii według kultury japońskiej stajesz się dojrzały w wieku 20. lat*, gdyż dokonał tego jako ostatni ;p

O rany, gooome~ Wakacje są i mimo że cały czas coś robię, to tak naprawdę mam czas na pisanie bloga, tylko no nie mam pomysłów xD Ale nie będę się wyżalać co notkę tylko napiszę coś konstruktywnego ;p Choć też nie do końca~ No więc wczoraj panna Aikee postanowiła nadrabiać wakacje, bowiem przeraziło mnie to, jak mało dram obejrzałam za tą ponad połowę wakacji… Mam zamiar oglądać dramki zamiast spać i pierwsza nocka już zaliczona Koło północy zaczęłam Taisetsunę i na rano już ją miałam zaznaczoną jako „completed” Mam dużą ochotę zrecenzjować tą serię, więc oto i jest.

Streszczenie:

Kashiwagi Shuuji jest nauczycielem biologii w pewnym liceum i szczęśliwym narzeczonym ładnej i miłej Uemury Natsumi, która uczy angielskiego w tej samej szkole. Oboje się kochają, a każdy zazdrości im tak dobrego związku. Jednakże wszystko wydaje się zaczynać sypać, kiedy któregoś dnia Shuuji budzi się obok młodej dziewczyny, która okazuje się być jego uczennicą. W dodatku licealistka nazywająca się Saeki Hikari nie zamierza ot tak zapomnieć o tej nocy.

Myślę, myślę..:

• Bohaterowie: Opiszę tutaj troje – Shujiego, Hikari i Natsumi. I zacznę od mojej początkowej ulubienicy. Saeki Hikari to zwykła licealistka, więc początkowo było mi jej żal. W końcu nie wiadomo, co ten sensei jej naobiecywał po pijanemu, a młode to głupie, może mu uwierzyła. Ale jak zaczęła go szantażować to w ogóle już ją pokochałam xDD Dzięki niej w dramie była jakaś akcja, coś się działo ;p Aż się miło patrzyło na przerażone oczka Shujiego, gdy na nią patrzył. No cóż, szkoda mi było, że potem ją zmienili na potulne dziecko. Chociaż ona naprawdę kochała swojego nauczyciela i nie było się co temu dziwić, że chciała, aby był szczęśliwy. Ogólnie dziewczyna po przejściach i ze zoraną psychą. Nadawała tej dramie smaczku ;p Potem Shuji, nieco zdziecinniały „mężczyzna”, który ciągle się waha i nie potrafi sam podejmować decyzji. Początkowo strasznie mnie irytował. Sam już nie wiedział, czy robi coś dla siebie, czy dla dobra bliskiej osoby oraz początkowo chciał po prostu uciec od problemu… A te przerażone oczka Miury to chyba dane mi będzie zobaczyć jeszcze w każdej innej roli, no wszędzie je chłopak po prostu pokazuje ;p Na szczęście potem zaczął mi już bardziej plusować. Doświadczenie i przymuszenie poczuwania odpowiedzialności za coś bardzo go zmieniło. No i Hikari go zmieniła, zresztą sam to stwierdził Pod koniec był już całkiem w porządku i nawet sama chciałabym takiego męża mieć A na koniec Natsumi. Niby ufała Shujiemu, ale tak naprawdę to chyba po prostu bała się dowiedzieć prawdy. Kochała go, więc chciała za niego jak najszybciej wyjść. Chciała, żeby się zmienił, częściej wychodził z inicjatywą, ale jakoś nie potrafiła zaczekać, i tak chciała tego ślubu. On nie był gotowy, ona też tak naprawdę nie była i skończyło się jak się skończyło… Ech, tak naprawdę to oni oboje na początku nie byli gotowi na żadne małżeństwo. Poza głównymi postaciami wspomnę jeszcze o fajnym chłopaku podkochującym się w swojej nauczycielce.. Nie wiem nawet, jak miał na imię, ale fajna to była postać ^^ No i był też drugi chłopaczek, ale tego to ja bardziej kochałam za aktora niż za samą postać… Taki sobie niezdarny chłopaczyna, a takich to ja średnio lubię ;p
• Obsada/Aktorzy: Skrócę to tak – Miura Haruma i Toda Erika + nieznana mi dobrze aktorka Takei Emi, młoda, ale dobrze się zapowiadająca, a w tle Nakajima Kento ;p Z taką obsadą trudno się nie skusić, prawda? Przynajmniej połowa z nich często jest nienawidzona przez większość osób, ale ja osobiście nic do nich nie mam i cenię ich pracę ;] Zagrali wyśmienicie. Miura ma te swoja przerażone oczka, które doskonale pasowały do dziecinności Shujiego-sensei’a, a Erike cudnie się wpasowuje w role takich zdecydowanych, silnych kobiet ;p Kento właściwie widziałam dopiero w jednej (dwóch?) dramach, których w dodatku nie ukończyłam, więc wiele nie napiszę, poza tym, że fajnie chłopak gra ;p Takei Emi z tego co widzę grała jeszcze główną rolę w „Asuko March” i ogólnie nie słyszałam,żeby ktoś na nią narzekał, ja też nie mam do powiedzenia żadnych negatywów..^^
• Muzyka: Dramie towarzyszyło kilka utworów P!nk, którą raczej każdy powinien chociaż kojarzyć. Te utworki nadawały serii taki nowoczesny klimat, od razu dało się wyczuć, że nie jest to żaden staroć Ja osobiście P!nk bardzo lubię słuchać, więc byłam miło nastawiona do takiej ścieżki dźwiękowej Chociaż żeby czuć, iż to drama, fajnie jest usłyszeć jakąś bardziej azjatycką nutkę – i w tym momencie mamy utwór „EXIT” w wykonaniu PornoGraffitti (nazwa świetna, nie ma co )

• Gatunek: Jest to romans szkolny. Nie ma tutaj wiele romantycznych scenek, ale mimo wszystko miłość między bohaterami można dostrzec A szkolna jak najbardziej, nawet baaardzo szkolna, bo w sumie wszystkie problemy odnosiły się szkoły… Gdyby nie to, że chodziło o licealistkę i dwoje nauczycieli, to tematu w ogóle by nie było. Jeszcze dużo tutaj dramatyzowali, no ale dramat to nie był ;p
• Plusy i minusy: zalety to fabuła, muzyka, ciekawi bohaterowie, wciągająca akcja i obsada, a zdecydowanie główną wadą jest to, że te błędy dorosłych, a głównie Shujiego zaczęły mnie nużyć po połowie dramy ;p

(kolejność nie ma żadnego znaczenia, bo każdy punkt zachęci daną osobę w innym stopniu)

1. ..bo są tam ładni chłopcy

No cóż tu wiele mówić xD Ciacha, ciacha, ciacha. A jeszcze czasem jaki nam fanserwis serwują Niejednemu się zdarzy ściągnąć koszulkę czy zmoczyć swoje dłuższe włosy Czasem można dostać ataku serca lub po prostu ataku piszczenia xD No, ewentualnie ślinka wycieknie ;D Na przykład..\/

2. ..bo fabuła bywa oryginalna i ciekawa

W japońskich dramach można spotkać nieraz tematy tabu, typu związek między rodzeństwem czy dwoma facetami…:) *zresztą jak to nieraz bywa i w anime* Osobiście jeszcze się nie spotkałam z czymś takim u nas w Polsce. Poza tym, wpadłby który Polak na pomysł zrobienia serialu o klonach? A może by tak bokser zakochał się w zakonnicy? Raczej nie? No właśnie. Poza tym jeszcze nie spotkałam się z serią spoza Azji, w której byłoby tyle romantycznych scenek czy symbolicznych przedmiotów ;p Np jestem pewna, że naszyjnik w kształcie Saturna do końca życia będzie kojarzył mi się w HanaDango )

3. ..bo przecież czasem i tak nie mamy nic lepszego do roboty

No bo czyż to nie prawda?;p Chyba nikt mi nie wmówi, że jak już i tak siedzi i nic nie robi, to nie może sobie włączyć filmu dla jakiejś rekreacji i tyle się wysilić, że na monitor patrzeć ;p Poza tym powinno się eksperymentować, żeby zdobyć dużo doświadczenia

4. ..bo to lepsze niż bajka

Bajka posiada morał, jak i każda drama Różnica między tymi dwoma dziełami jest jednak taka, że dramy się o wiele milej ogląda [bo z bajkami mam oczywiście na myśli czytanki] O ile bywały różne dramy bez pouczenia, to nigdy japońskie. Tam zawsze bohaterowie muszą dłuuuugo się wywodzić i dzielić się z nami swoimi życiowymi przemyśleniami ;p Po kilkuset dramach może się to w końcu znudzić (nie chcę teraz zniechęcić – przecież po coś istnieje opcja przewijania, a też nie każdemu musi się to od razu tak masakrycznie nie podobać), co nie zmienia faktu, że z każdej dramy da się coś dobrego wyciągnąć. Dlatego zawsze powtarzam, że pierwszym serialem mojego dziecka ma być porządna drama xD

5. ..bo można i posłuchać czegoś fajnego

Zna ktoś może OST do You’re Beautiful czy BANDAGE? Cudeńka. Jeśli ktoś jest zainteresowanym kpop’em, jpop’em, czy nawet twpop’em, to na pewno nieraz natknął się na piosenkę z soundtrack’u do jakiejś dramy, może nawet nieświadomie. W dodatku są również dramy muzyczne, a do tych to już w ogóle utwory są zawsze przecudne ^_^ Ale piosenkami nie da się ot tak zachwycać – trzeba je najpierw przesłuchać.

6. ..bo poznajemy w ten sposób kulturę Azji

Uno, w Azji mnóstwo osób na co dzień ogląda dramy i jak ktoś chce kiedyś pojechać do takiej Japonii na przykład i oglądać tam TV, to pewnie się natknie na niejedną dramę.;p Żeby w pełni tych Azjatów zrozumieć, trzeba próbować się wpasować w ich gusta ;] A po drugie uno, tam jest oczywiście napchane dużo z ich kultury. Nieraz ktoś się idzie modlić do jakiejś świątyni, mamy jakieś pogrzeby czy też świętują tanabatę Więc zamiast czytać podręczniki można po prostu zobaczyć, jak to u nich wygląda

7. ..bo przecież oglądanie żywych ludzi jest normalniejsze niż tych narysowanych ^^

A w dodatku nieraz mamy nawet tą samą fabułę, gdyż powstała już niejedna adaptacja z mangi/anime na dramę. W dodatku kochając się w ciachach z dram mamy większe szanse na spotkanie ich niż bisha z anime xD Więc nikt tak do końca nie może nas wyśmiać, że mamy takie nadzieje ;p Oczywiście nie chcę tu urazić w żaden sposób żadnego fana A&M – w końcu sama to kocham ^^ Po prostu wiem, że do żywego prędzej da się dotrzeć ;p

  przykłady anime,

które doczekały się

swoich dramowych wersji ^^

8. ..bo azjatyckie seriale nie są takie jak nasze telenowele ;]

Polskie seriale słyną z pobijania rekordów ilości odcinków i monotonności ;p Otóż w Azji także zdarzają się tasiemce, lecz to nie do nich zachęcam. Japońskie dramy zwykle składają się z 11, często nawet mniej, odcinków zwykle po 45 minut, z których każdy jest przepełniony jakąś akcją, humorem czy romantycznymi scenkami, zależnie od gatunku. Sytuacje nie powtarzają się, a bohaterzy nie odchodzą do siebie i wracają setki razy – a nawet jeśli dużo, to zwykle da się to znieść, tak mało czasu spędzając przy jednej serii ;p

9. ..bo każdy znajdzie tu coś dla siebie

Kochasz zagadki? Istnieją dramy z gatunku kryminał. A może jednak wolisz oglądać namiętne pocałunki? Oczywiście są i romanse. A może znajdzie się ktoś, kto chce się po prostu wyluzować i pośmiać? Znajdzie się także mnóstwo komedii. Lubisz medycynę? Są nawet dramy o medycynie. Ba, są nawet dramy o prawie. Naprawdę każdy znajdzie tu coś dla siebie ^^

10. ..bo może kurna dowiemy się w końcu, w czym jesteśmy gorsi, że te baby tak ochacją i achają do monitorów ^^

(czyli punkt badziej dla panów, choć też nie do końca)

Może jestem już monotonna pod względem zachwycania się azjatyckimi romansami, ale cóż poradzę na to, że jestem romantyczką… Po prostu faceci w dramach są tacy kakkoi *___* Nie dość, że wyglądają, to zwykle i zająć się swoimi dziewczynami umieją Japończycy często całują jak kłody, ale Koreańczycy już się coś starają Za to w Tajwanie to już to potrafią xD To jest piękne, jak chłopak w dramie nagle dowiaduje się, że jego ukochana ma urodziny i pół odcinka lata za prezentem ^^ Albo…*zaczęła myśleć o romantycznych scenek, a co za tym idzie, rozpływać się…*… Na przykład Azjata potrafi pół dramy zgrywać zimnego drania przed dziewczyną, a przy tym być takim, że ta dziewczyna i tak będzie za nim latać, a kiedy już przestanie, to jak tak nagle zmienia swoje zachowanie o 180 stopni… No niejeden chłopak mógłby się tego od nich nauczyć xDD Granie dziewczynie na pianinie, opiekowanie się nią w chorobie czy nawet noszenie jej – to jest to, czego chcemy/potrzebujemy XD

Ktoś ma inne propozycje? Pisać śmiało w komentarzach ;] Jestem pewna, że nie wykorzystałam wszystkich powodów *przyznaje się do własnej beznadziejności*

Streszczenie:

Banda Dorombo poszukuje tajemniczych kamieni Dokuro (jap. czaszka) na zlecenie Boga Złodziei. Ów Bóg obiecywał, że połączenie części będzie w stanie spełnić życzenia. Jednakże to zadanie postanawiania utrudnić im dwójka nastolatków zwanych „Yatterman”.

Myślę, myślę…:

• Bohaterzy: mamy tutaj złe trio i walczący z nimi dobry duet. Banda Dorombo składa się z pięknej blondynki o imieniu Doronjo, szczupłego mężczyzny o wielkim nosie Boyacki’ego oraz grubego Tonzlera. Każde z nich ma swoje egoistyczne marzenie, dla którego chce zdobyć kamień. Żadnego z nich jednakże specjalnie nie polubiłam, co najwyżej od czasu do czasu się z nich pośmiałam… Jest tutaj także Dokurobi, czyli Bóg Złodziei, który początkowo tylko pojawia się, aby podać swoim podwładnym nie zawsze dobre wskazówki co do znalezienia kamienia. Yatterman składa się z Yattermana nr 1, czyli Gan-chan’a, który tworzy roboty, a także Ai-chan, która jest dziewczyną Gan’a i zna się co nieco na broni. Numer 1 wydawał mi się jakiś taki zarozumiały i nie znalazłam w sobie zbyt wiele pozytywnych emocji co do niego… Na pewno wiele zyskał tym, kto go grał… Zastanawiające było to, że jego bronią była kendama, czyli japońska zabawka O Ai-chan nie mam żadnego zdania… Trochę sobie pobiegała i powalczyła w tym filmie, pokazała emocje (ale raczej negatywne, bo jak dla mnie to była to zazdrość…), a jakieś plusy zyskała dopiero pod koniec pomagając rywalce. Występuje tutaj także Shoko oraz jej ojciec, którzy właściwie tak naprawdę pokazują to, że są i żyją dopiero na sam koniec filmu…
• Obsada/Aktorzy: Jak już powyżej pisałam, postać Gan-chan’a zyskała dla mnie najbardziej tym, że grał go Sho Sakurai, piosenkarz z zespołu ARASHI, czyli mojego ulubionego boysbandu ;] W sumie to dla niego obejrzałam ten film, no ale to się wytnie… Poza tym z nieobcych mi aktorów grała tutaj także Fukada Kyouko oraz Fukuda Saki (co za zbieg przypadków, te ich nazwiska…xD). Pierwszą panią znam z Natsu no Koi oraz Kamikaze Girls, czyli stosunkowo mało, ale też na tyle, żeby zauważyć, iż jest dobrą aktorką ^^ W dodatku grała tu już mniej słodką postać ( ale i tak słodką xD cóż poradzić, ta dziewczyna po prostu ma wrodzoną słodycz…) niż w pozostałych produkcjach i sprawdza się także w tym charakterze ^^ Fukudę Saki jeszcze nie zdążyłam zobaczyć w żadnej postaci oprócz tej z Yattermana, więc nie mogę się za bardzo wypowiedzieć… Poza tym, ze widzę, iż grała w wielu tytułach. o których jest głośno, więc najwyraźniej ma niemałe zdolności ^^
• Muzyka: pod koniec możemy usłyszeć „Believe” śpiewane przez moich ARASHIów… Wypowiedziałabym się, ale moje zdanie w ich kwestii zawsze jest nieobiektywne, więc może was oszczędzę. Poza tym utworem możemy usłyszeć jeszcze parę innych melodii, gdy coś się dzieje. Były podłożone na tyle dobrze, że ich nie pamiętam, ale wiem, że były xD

http://www.tudou.com/programs/view/wLcfLKgH0-I/ <– nie mogłam znaleźć porządnego filmiku na yt…

• Gatunek: jest to film akcji, mec z domieszką komedii. Ja osobiście śmiałam się raczej nie z tego co powinnam, a momentami także z tego, co powinnam. XD Jeśli chodzi o akcję to film wykonany bardzo starannie. Łatwo jest narysować takie anime, ale co z filmem?;] Efekty były naprawdę świetne. Te wszystkie roboty, wybuchy, walki…;p Jeśli o to chodzi, to naprawdę warto to obejrzeć. Jeszcze zadziwiła mnie jedna rzecz – był to film typowo dla dzieci, a ja go spokojnie oglądałam i nawet się nie nudziłam o_O Więcej chyba nie mam nic do powiedzenia.
• Plusy i minusy: zaletą jest humor, efekty, obsada, muzyka i fabuła oraz długośćXD (dobrze, że nie było dłuższe:D), a wadą zdecydowanie bohaterowie (podobno w serialu są oni o wiele przyjemniejsi i bardziej lubiani, więc czemu nie w filmie?) i dość niepotrzebnie wprowadzony wątek romantyczny… *nie wierzę, że to napisałam*

Wakacje.^__^ Dużo chodzenia i dużo dramek + niespanie w nocy <3 Just love it.xD Ten tydzień lipca był dla mnie w pewien sposób johnnysowy, bo od poniedziałku byłam cały czas z Kae, a potem jeszcze z Kaką… I teraz w głowie mi tylko JJJ (Junno, Jun, Jin XD). Za dużo się nasłuchałam ;d Bosh, a jakie wnioski wyciągnęłam… Mam zaplanowane całe życie <lol2> Jak na pierwszej lekcji Wychowania do życia w Rodzinie w gim. będzie planowanie przyszłości, to już wiem, co napiszę A serio napisać mogę ze względu na to, iż moją nauczycielką będzie moja mama XDDD . No ale teraz zapraszam do tej zwariowanej notki, którą wymyśliłam zastanawiając się nad tym, co można by zrobić ;] // Upały są, 25 stopni u mnie… Tylko się cieszyć , prawda?:D

10 – Yamashita Tomohisa

Ja mam taką teorię, że jak mi się ktoś w jakiejś roli spodoba i dlatego tego kogoś kocham, to są duże szanse, że gdybym tą osobę spotkała naprawdę, to żądałabym, aby po prostu przy mnie cały czas tylko grał.xD Myślę, że z Pi mam tak samo. Jeśli by mi się nie spodobał w real, to miałby przy mnie grać innego ;p W sumie to wrzuciłam go tu tylko dlatego i jeszcze przez wygląd, zwłaszcza ten brzuszek… *udziela jej się to, co nie powinno*.

9 -Sakurai Shou

~czyli mój osobisty pluszak xD Sho-chan to taki pan, którego ja bym tylko tuliła i tuliła.;] A moje małżeństwo z nim wyobrażam sobie tak, że ja będę do niego siedziała wiecznie przytulona, a on będzie się wszystkim zajmował jak superman xD Coś w stylu wizji Yamashity z Stand Up! XD Cóż poradzę, że Sakurap jest taki tuluchny i pysiasty <3<3<3

8 -Kamenashi Kazuya

Kame to by pewnie całymi dniami w pracy siedział (a ja bym się musiała dzieciakami zajmować <lol> XD), siedziałabym na niego wkurzona, a potem by przychodził i wynagradzał mi wszystko swoim uśmiechem i pocałunkami *______* No i myślę, że od czasu do czasu po prostu wziąłby sobie dla mnie wolne ;];] Bosh, nienawidzę jak mężczyzna robi ze swojej kobiety właśnie taką kurę domową wiecznie na niego czekającą, ale trudno mi się oprzeć takiej wizji z Kame xD Ten brzuszek *____* XD

7 -Ninomiya Kazunari

Mały potworek z nieludzko wrażliwym wnętrzem xD Tak sobie właśnie wyobrażam Nino ;] W dodatku utalentowany pieron jest ;p Myślę, że związek z nim byłby naprawdę ciekawy xD A od kiedy kupił „One Piece” mangę swojej domniemanej dziewczynie, to ślinię się na to zawsze gdy jestem w Empiku… Ach, ile bym dała, żeby od niego to dostać xD Mam wrażenie, że z nim to bym się dużo kłóciła i jeszcze miałabym z tego enjoy XD <lol>

6 -Matsumura Hokuto

A z Hokuto to mam być dokładnie od ukończenia liceum i dopóki nie znajdę Junjiego xD Dla mnie Hokuto jest taki kakkoi i kawaii zarazem, że nie potrafiłabym do niego nie zarywać, gdybym już miała jakieś kontakty w JE A wszystko zaczęło się od tego, że w moim fanficku zrobiłam z niego zakochanego we mnie boy’a, który zrobi dla mnie wszystko xD Ech, zbyt mi się spodobała ta wizja… No i w końcu nie ma między nami takiej przepaści wiekowej ;]

5 -Yamada Ryousuke

Łaaaaa, no kurczę, nie umiem podać takiego konkretnego powodu xD Po prostu chłopak fajny, młody, utalentowany i jeszcze tak mi się wybija zawsze na scenie i w programach, że aż… Że aż po prostu grzechem byłoby nie chcieć z nim być Przynajmniej ja sobie nie wyobrażam, żebym nie zwariowała na jego widok, zwłaszcza w rzeczywistości xD Tak że może być i moim mężem xD

4 -Nakajima Yuto

*tu mnie jeszcze kusiło, żeby dopisać „& Kento”, ale się powstrzymałam cudem xD* Chłopaka uwielbiam za to, że jest świetnym aktorem i się dzięki niemu pośmiałam w „Sensei wa Erai” ^^ A jak zobaczyłam, że jest wysoki, to zrobił się moim swego rodzaju ideałem.:D No i on mi się wydaje jakiś taki troskliwy, opiekuńczy oO No kochany! XD Po prostu jak na niego patrzę… A poza tym to kolejny, co mi wiekowo pasuje No i ostatnio wymyśliłam, że z nim to ja bym chciała być tak w wieku szkolnym, do ukończenia liceum

3 – Ryo Nishikido

Tu mam dość konkretny powód… W „8UPPERS” ten pan grał kochanego tatusia, teraz jeszcze gra ojca w dramie o rodzince… Po prostu on jest świetnym mężem xD Mam wrażenie, że dobrze bym się przy nim czuła mając go na swojego ;p Problem leży w tym, że Ryo to ja nie lubię z charakteru, ale przez to jak się zachowuje w danych sytuacjach.No ale mi to wystarcza, jeśli chodzi o mężowy topten ;p Ale jego obecnosć w tym rankingu nie zmieni faktu, że to nie do mnie on najbardziej pasuje

2 -Matsumoto Jun

Ktoś zdziwiony, że go nie dałam na pierwsze? XD Cóż, Junji w moim życiowym planie zapoznaje się ze mną gdzieś w czasie moich studiów, jesteśmy razem bez małżeństwa 20 lat, stwierdzamy że do siebie nie pasujemy, ale tak się kochamy, że ciągniemy to kolejne 5 lat, a wtedy poznaję kogoś innego i się na tego przerzucam ;p Co nie zmienia faktu, że jakbym go przez kolejne 10 lat zobaczyła, to pewnie i tak bym się na niego rzuciła xDDD Bo nie ma to jak namiętne pocałunki w windzie XD Ja Junjim jestem oczarowana, ale jeszcze nie pokazał mi takiej prawdziwie ważnej cechy, żebym go dała na pierwsze.;]

1 – Nakamaru Yuichi

A to jest właśnie pan, którego mam spotkać w wieku 45 lat i być z nim już do końca ;p Maru jest taki kooochany… Utalentowany, a w dodatku na swój sposób uroczy i słodki. Dla mnie zawsze jest takim, na którego nigdy nie narzekam, ale też nie wychwalam pod niebiosa. Który mi się nigdzie nie wybija, ale tym skromnym sposobem sprawia, że aż miło się na niego patrzy i gdyby nie Junji, to bym mogła za nim szaleć i go wszędzie wypatrywać. Nie jestem w stanie kwiczeć na jego widok, ale też nie pamiętam jakiegoś ujęcia, gdzie by mi się nie podobał, a to przecież prawie każdemu się zdarza ;p Taaaak, to jest mój wymarzony mąż Naprawdę nie wiem, jak on to robi XD

Przepis wykorzystałam od Ayame. Tym razem trzymałam się zgodnie ze składnikami.xD Cóżby tu powiedzieć… Robiło nam się to aż za szybko xD W sumie to gdyby nie robienie bitej śmietany, smarowanie nutellą i krojenie bananów, to zajęłoby nam to tyle czasu, co i robienie zwykłego omleta.xD Na początku polewałyśmy na patelnię malutkie porcje i naleśniczki wychodziły małe, ale potem wpadłyśmy na pomysł, żeby zrobić jednego większego i podzielić go na małe kółka ^_^ Wyszło o wiele ładniejsze! I chyba w pewien sposób smaczniejsze xD Także grube, no a przynajmniej na zdjęciach wszędzie widziałyśmy dorayaki w niecienkiej wersji. Wysmarowałyśmy je nutellą, na to położyłyśmy banana i bitą śmietanę.^^ W sumie to rodzince smakowało o wiele bardziej niż kimchi, było prostsze niż sushi, a o wiele bardziej przystępne oraz trafiające do wielu gustów od obu. W sumie nie mam nic więcej do pisania o zwykłych, małych, japońskich naleśniczkach xD Polecam~ Zawsze można się chociaż nacieszyć, że ma się coś z kuchni orientalnej w domu ^^

A tam w tle filmik z Nakamaru w Korei

]]> http://artanime.wordpress.com/2011/07/05/japonska-bomba-xd/feed/ 0 Aikee_chan DSC00384 DSC00387