Ale miałam problemy z tym wywiadem xD Tzn. niekoniecznie ja, ale autorka, która wciąż się upierała, że ten wywiad jest bezsensowny… Ale na szczęście w końcu się zgodziła i jak nie jak, odpisała mi na e-mail’a. Poza tym zmieniłam trochę styl pisania. Pytania dalej się odróżniają, ale odpowiedzi napisane już są normalnym kolorem, w końcu litery to nie jakieś pawie ogony 
Króciutko: nagle wordpress po prostu zaczął chodzić normalnie, więc notki będą pojawiac się szybko, jak zawsze.
Re-watch skończyłam jeszcze pod koniec ferii, ale wpis dopiero teraz. Czemu? A to temu, że coś się stało z moim anty-wirusem i chociaż mogę wejść na wordpress klikając “Dodaj wyjątek bezpieczeństwa”to i tak nic nie przybiera formy takiej jak powinno, nie mam tu podglądania wizualnego notki i wgl tak mi się słowa mieszają od zdenerwowania… Dlatego w najbliższym czasie notek nie będzie. To nie to, że nie mam ich przygotowanych, bo szkic ładnie sobie czeka, ale choćbym chciała coś poprawić czy dodać to nie umiałabym, więc.. No więc mnie nie ma na razie. Jeszcze tylko poinformuję, że zaczęłam oglądać TAMnI, więc może pojawi się recka, o ile szybko ktoś mi to wszystko naprawi..
Jajajajaj, chciałam napisać dłużej, ale dopisywałam, zrobiłam dwóch rozdziałów jeden i nadal nic. Krótkie to strasznie.. Pewnie głównie z tego powodu, że strasznie denerwuje mnie oglądanie przykrych części S.A. Na szczęście to już ostatni odcinek, więc szybko napiszę recenzję i do widzenia. Mimo wszystko re-watch był fajny i powróciła moja energia do kochania animowanych bishów prócz Ikuto, Kyo, Kaname i Zero, który pasuje, więc jest.
Zapodajemy NEWSy – newsów nie ma. Całe ferie leniuchowałam, a teraz ponoszę konsekwencje, odliczam godziny do jutra i poniedziałku. Mimo wszystko z jakiegoś powodu cieszę się, że idę do szkoły. Nie, to nie to.. Nie chce mi się znów z niektórymi widzieć, odrabiać zadania, tłumaczyć się z różowego pasemka czy też chodzić na cholerny WF, ale każdy dzień zacznie zbliżać mnie do weekendu, Wielkanocy czy też jakiegoś małego, kilkudniowego przeziębienia, przy którym sobie odpocznę..
Już dawno zastanawiałam się, kiedy wznowić moje przeglądy. Wywiady idą szybciorem, ale za to o polskich magazynach związanych z Japonią od dawna ani widu, ani słychu. Z tego powodu jak najszybciej zawitałam na stronkę “Otaku” i z radochą zauważyłam, że nowy numer wyszedł z opóźnieniem, dopiero w tym roku. “Na szczęście, przynajmniej wiele mnie nie ominęło” pomyślałam z ulgą. Ale sobotę miałam zajętą, więc dopiero w niedzielę. Przedtem jeszcze dowiedziałam się, że “Otaku” #22 zobaczymy pod koniec stycznia, więc pomyślałam, że poczekam, ale przedłużało mi się to czekanie i jednak notka jest o jednym numerku. “Kyaa” już nie ma szans, a magazyn-o-ecchi-czyli-Arigato to nie dla mnie.
NEWSy? Miejsce mojego bloga w Blog Roku: 26. ARIGATO GOZAIMASU! Przepraszam osoby, które zawiodłam tym miejscem. Obiecuję, że za rok wystartuję z jeszcze większym entuzjazmem, ne? ^^ A wy mnie wspierajcie, proszę
Poza tym ten wywiad jest ze słynnym DU. Sądzę, że wypadałoby też napisać, że Meikyuu jest tak samo wspaniałym blogiem i te dwa powinny być wzorcami. Ale dopiero przy DU przyszło mi na myśl, że to przecież TEN blog i można to napisać.
Kolejka:
Pierwszy rozdział nowego opowiadania: sukces czy porażka? Może wam to obojętne? W każdym razie na pewno coś odczuwacie! Czy to niechęć, radość – pisać, no! Praktycznie każdy był bardziej za tym opkiem, więc dałam je wcześniej, już chyba dwa tygodnie temu dodałam kategorię, co oznaczało, że zaczęłam przepisywać ;D A teraz, do czytania(zdaję sobie sprawę, że to krótkie, ale wpychane niepotrzebnych treści zaczęło pogarszać sprawę)!
Jak zwykle muszę dopisać trochę news’ów ;P Chyba najważniejszym wydarzeniem na blogu z ostatniego tygodnia, prócz niedodawania notek (co i tak za chwilę wyjaśnię), jest uczestnictwo w konkursie Blog Roku 2009. Na początku było dość ostro (8 miejsce dało mi pewność, że przejdę dalej), ale teraz mam coś około 30 i nie widzi mi się, żeby znów wpaść do pierwszej dziesiątki xD Kicha, za rok zobaczymy. Wyskoczę z jeszcze większym entuzjazmem Dziękuję wszystkim za głosy. Gdy sobie myślę, ile osób wydało kasę, smutno mi się robi, ale jestem wdzięczna. Nigdy wam tego nie zapomnę… Zwłaszcza zaintrygowało mnie to, że Shouri & Miras stwierdzili, że moja notka była/jest propagandowa xD Może mam coś takiego wrodzonego, bo co prawda handel po rodzicach w żyłach jest, ale przecież tak naprawdę to tata i mama nasz sklep stawiają dopiero na którymś miejscu w pracy, więc… Skąd ja to wzięłam?
Jestem wstrząśnięta tym, że został mi już tylko ten nauki! Z jednej strony to super, bo wczoraj nieźle się przeziębiłam na SKSie, a z tego co mówi pan, wynika, że WF jest jeszcze gorszy. Ale jest też taka zła strona, że gdyby tego więcej było, wymigałabym się od imprezy. Ale już nie ma rady, obiecałam. Wolę już kończyć monolog, bo nie przeczytacie.
Jak najbardziej powtórzę moje słowa z harmonogramu: “ciekawa jestem, jak się recenzuje taką długą serię”. Bo wiedzcie, że gdyby nie DB, nie byłoby mnie teraz z wami. To anime kochałam najbardziej i zaczęłam szukać innych “kreskówek” tego gatunku. Gdyby nie obecność DB w TV, nie szukałabym kontynuacji innych anime typu Sailor Moon. Ale resztę powiem wam w notce..
Ten nagłóweczek /\ podoba mi się najbardziej ze wszystkich dotychczasowych. Nawet za dużo nie musiałam się z nim bawić, ale to chyba obecność tego pocałunku tak na mnie działa Jee, ostatnio.. tzn. w tym tygodniu nie siedziałam na kompie więcej niż 10 minut. To gdzieś pojechałam, to się uczyłam, a potem był zajęty… Dziś też nie zastalibyście mnie i notki, gdyby nie to, że pani zapomniała o teście, a do jutro nie da rady go ułozyć *hihihi* xD Jestem prze-szczęśliwa.
Dodatków żadnych nie dostaniecie, bo CwKB wymyśliłam pod wpływem impulsu i po prostu zaczęłam pisać szkic. Nic ciekawego. To opko było takie dość inne. Pisanie zaczęłam we współczesnym świecie, a potem powoli przenosiłam bohaterów do innej (tzn. niepowoli..), nieznanej im wcześniej, Krainy. Nie będę się rozpisywać, bo o czym? Po prostu zakończę to jak trzeba.
Dziś świętujemy taki piękny dzień Bo to właśnie kilkanaście lat temu, 5 stycznia, narodziła się Harumi ^^ Polubiła kotki i muzykę, co zrobiło piękny duet: cat_guitar. Jej ulubioną piosenkarką stała się Mika Nakashima i oby tak pozostało. Życzę ci, Harumi, abyś kiedyś posłuchała jej na żywo. ^^
Szczęśliwego Nowego Roku! Od tych słów zacznę tą notkę ^^ Miałam w planach dodać ja punktualnie o północy, ale sama chcę spędzić ten czas gdzie indziej, a wy pewnie też nie przeczytalibyście jej wtedy Więc pojawia się dziś.
Ostatnio poznałam Ayame. Jeej, ja naprawdę nie potrafię jeździć na łyżwach xD A ona też podobno miała nie umieć ;D Ale wybaczam jej to za prześliczny prezent i mile spędzoną, krótką chwilę Ayame, jesteś najlepsza! ^^ Kiedy zrobimy powtórkę?
Kolejka:
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Najnowsze komentarze